23 Mart 2021 Salı

KELİME OYUNU 16

 

(gölge, cesaret, aile, gerçek, çaba)

Mine ürkek bakışlarla etrafını süzerken ayakları geri geri gidiyor gibiydi. Bugün okulda ilk günüydü.

Mahalleye taşınalı on gün kadar olmuştu. Henüz kimseyi tanımadığı için ürkekliği bundandı. Sınıfa girdiğinde kalabalık bir grup karşıladı onu. Buradaki herkes birbiriyle kaynaşmıştı. Acaba beni de aralarına alırlar mı diye düşünmeden edemedi.

Öğretmenin sorduğu soruların cevaplarını verirken bile utancından yüzü kızarmıştı. Biraz cesarete biraz da zamana ihtiyacı vardı.Çok sıkılmıştı. Son ders zili çaldığında koşa koşa eve gitti.

Babasıyla  annesi onun için evi süslemişler. Okulda ilk gününü kutlamaya karar vermişlerdi. Hatta mahallede Mine'nin yaşıtı çocukları da çağırmışlardı. Mine hazırlıkları görünce hem şaşırdı hem sevindi. Canım ailem diyerek anne ve babasına sarıldı. O günü artık çok güzel hatırlayacaktı. 

Ertesi gün okula daha istekli gitti. Ders dinlerken bazı konularda eksiği olduğunu fark etti. Biraz çabalarsa bu eksiğini kapatabileceğini düşündü.Yeter ki gayreti elden bırakmasın.

Teneffüs zili çaldığında bahçeye çıktı.Koca çınar ağacının gölgesinde serinleyen arkadaşlarının yanına gitti. Bu grup okulun tiyatro kulübündeydi. Yeni oyunları hakkında konuşurlarken Mine bende tiyatro kulübüne katılabilir miyim? diye sordu. Tabii ki cevabını alınca çok sevindi. Hatta oynayacakları oyunda ona da ufak bir rol verdiler. Oyunun adı gerçek dünyaydı. Mine de gerçek dünyada iyilik perisi rolüne çalışacaktı. Çok heyecanlıydı.Onun için bu yeni bir dünyaya atılmış ilk adım gibiydi. Biliyordu ki bu adımların devamı gelecekti. Biraz sabır gerekliydi.

Zamanla mahallesine, okuluna, arkadaşlarına kısaca herşeye alışıyordu insan. Tıpkı Mine gibi...

(Kelime oyunu 17'nin kelimeleri ise üç, pamuk şekeri, kına, saksafon, kaktüs) 

 

22 yorum:

  1. Oğlumda böyleydi:))
    Kendimi hatırlamıyorum ama
    :)

    YanıtlaSil
  2. Çocukların dünyasını anlatan hoş bir hikaye olmuş. Çocuklar daha kolay adapte olabiliyorlar. Koşulsuzca paylaşabiliyorlar işte. Kelimelerinize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Onların dünyası ayrı güzel... Koşulsuzca paylaşmaları en güzeli. Teşekkür ederim.:)

      Sil
  3. Sevimli bir hikaye olmuş. İlkokul dönemlerimi hatırladım. Okul değiştirdiğimde hiç endişe etmez hemen alışırdım yeni sınıfıma. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim... Ne güzel kolay alışanlardanmışsınız.:)

      Sil
  4. Hikayenin devamı kesinlikle gelmeli Mine'nin okul macerası ve yaşadıkları...

    YanıtlaSil
  5. oooooo gece mi yazdın koydun demekki şimdi gördüüüm, gelcem okumaya, kelimeler pekiii :)

    YanıtlaSil
  6. Çok güzel olmuş, okurken okuldaki ilk günümü hatırlattı bana:) Bütün çocuklar Mine gibi hisseder mutlaka,sonra insan herseye alışıyor:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim.:)İnsan herşeye alışıyor gerçekten:)

      Sil
  7. Çok sıcak, çok güzel bir hikaye. İlkokul günlerine götürdü beni :) çok sevdim. Kaleminize sağlık

    YanıtlaSil
  8. minnoş mine :) aileler, mahalle böyle olsun :) okulda ilk günümü iyi hatırlıyorum, utangaçtım ama ne keyifli ve heyecanlıydı :) okumayı yazmayı bildiğim için, gaste kitap okuduğum için öğretmen beni üçüncü sınıftan başlatmak istedi ama anne babam kabul etmediler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlk gün heyecanı ayrı oluyor... Sendeki bu okuma-yazma aşkı çok eskiye dayanıyor demekki:)

      Sil
  9. Nedense öyküyü okurken huzurun, hoşgörünün, iyi iletişimin olduğu o eski günlere gittim. Elinize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O günler hep olsa hayatımızda. Teşekkür ederim.:)

      Sil
  10. Ne güzel, sıcacık bir anlatım olmuş. Ben bu aralar koptum bu seriden. Hala devam ediyor olması çok güzel. Yüreğine emeğine sağlık. Hayırlı ramazanlar 😊🤚🌺

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim...Maalesef ben de koptum bu aralar. Hayırlı ramazanlar...:)

      Sil
  11. Okul anıları unutulmaz hikaye bana kendi öğrenciliğimi hatırlattı 😊

    YanıtlaSil