MAZİDEN BİR HABER BÜLTENİ

 Dile kolay, 30 sene..

Youtube'da çocukluk dönemimden bir haber bültenine denk geldim. 1 Nisan 1989'da TRT'de yayınlanmış. Youtube'da yayınlayan kişinin o yıllarda yaptığı bir video kaydının devamında kalmış.  Seyredince sersemledim, bir acayip oldum.. 😏

Değişik bir duygu! Bu duyguyu bir de seneler sonra Clementine çizgi filminin müziğini dinleyince yaşamıştım.

İlginç olan ise, hatırlıyorum bu bültendeki haberlerin bir çoğunu.. Sanki dün gibi...

23 NİSAN ANISINA

 Dünya'nın tüm renklerini bir çocukta görebilirsiniz. Rengarenk dünyalarında safiyane yaşarken biz büyükler bazen onların renkli dünyalarını anlamaz tek renge dönüştürmek isteriz. Ama çocuk direnir dönüşmemek için. İyi ki de direnir. Aksi halde gökkuşağı nasıl oluşurdu sorarım sizlere?

Duyguları en yalın ifade edenlerdir çocuklar. Art niyet olmadan ağlar, üzülür, güler, sevinir. Bazen onların duygularını görmezden gelir, ilgi çekmek istediğini sanır tepki vermeyiz. Oysa o içinden geldiği gibi yaşıyordur, fark etmeyiz. Vakit çok geç olmadan duygularının farkında olup her anlarını paylaşmak, yanlarında olduğumuzu hissetirebilmek en güzeli..

BONİBON İLE BONBON

 Bonibon rengarenk yelkeniyle enginlere açılırken kardeşi Bonbon da onun tayfasında yer alıyordu. Bonibon zeytin gözlerini dümene dikmiş, dalgaları yara yara ilerliyordu.

Az sonra güverteden Bonbon'un sesi duyuldu: Bonibon abla sanırım sağanak yağmur geliyor. Kara bulutlar çöktü üzerimize. Korkma kardeşim diye teselli etti Bonibon. Yağmurdan sonra gökkuşağının çıkacağını düşün ve mutlu ol dedi. Her zaman böyle olumlu düşünür, bir çıkış yolu bulurdu Bonibon. Bonbon peki öyleyse deyip yerine döndü.

BİR ŞEHİR OLSAM | MİM

 Sevgili Sibella beni mimlemiş. Bana da davete icabet etmek düşmüş. Bakalım bir şehir olsam hangisi olurdum?

Varna:Baba diyarı olan şehir... Hiç gitmediğim ama hep aklımda olan, anlatılanlardan anılara uzanan şehir...

Yalova: İlkokul yıllarımı geçirip arada gezmeye gittiğim şehir... Bir de hep saygıyla, sevgiyle andığım ilk öğretmenimin olduğu şehir ...İyi ki o, ilk öğretmenim olmuş.

HOŞGELDİN BAHAR

 Tomurcuklar açarken birer birer, çimenlerin arasından gösterirken kendini papatyalar, şeftali ağacı en güzel elbisesini giyip selam dururken yoldan geçenlere ve radyoda Candan Erçetin "Bahar" şarkısını seslendirirken "hoşgeldin bahar" diyorum ben de.

Ne iyi ettin de geldin odama, evime ve gönlüme. Dahası tüm evrene. Renklendi bir anda dünyam. Griler pembelere, kahveler yeşillere bırakırken yerini, maviler kendi türküsünü seslendirmeye başladı.

BEKÇİ MURTAZA

 Lacivert takımlarını giyip pala bıyıklarını burduğunda hazırdır teftişe. Her yer ondan sorulur. Dıştan bakınca kasım kasım kasılarak yürüse de gönlü kasıntılara kapalıdır.

Yine bu sabah itinayla kıyafetini giydi. Aynanın karşısında bıyıklarını burdu. Yüzüne sevecen ama ciddi bir ifade kondurdu. Sonra da dert ortağı muhabbet kuşu Çilli ile vedalaşıp merdivenden koşar adımlarla indi. Sokaklar onun iş yeriydi. Bütün esnaf onu çok iyi tanır ve severdi..

VAKİT ÖLDÜRÜYORUZ

 Takvimde rastladığım güzel bir sözü paylaşıyorum yine..

Vakit öldürüyoruz, diyorlardı. Kimin haddine düşmüş vakti öldürmek! Vakit, onu yaşatmayı bilmeyenleri öldürür; bitkileri, insanları, imparatorlukları, uygarlıkları, çağları hep yok eder...

Cevat Şakir KABAAĞAÇLI

Halikarnas Balıkçısı ne de doğru söylemiş. Elimizdeki en değerli hazinedir aslında zaman! Sahip olduğumuz diğer her şey ama doğrudan ama dolaylı onunla ilintili.. Ne demek vakit öldürmek? Cinayet aslında bu tabir! Çok değerli bir kavramı değersizleştiriyor ve bununla da kalmıyor, değersizleştirmeyi normalleştiriyor.. Bu tabirin vakit kaybetmeksizin dilimizden, lûgatımızdan silinmesi lazım..

SÜPER AY'IN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ

 Bu yaşlı gezegen üzerinde her yerden aynı Süper Ay manzarası seyrediliyor iken gezegenin sakinleri olan canlılar arasında egemen konumdaki insan türünün bireyleri, şimdilik tek evimiz olan gezegenimizi var güçleriyle sömürüp yaşanmaz bir yer haline getirmek konusunda kendi aralarında yarışıyorlar.. Rant gezegenin her yerinde yani anlayacağınız.. Oysa herkes birbirinin hakkına riayet etse ve kanaatkâr bir hayat sürse, daha kim bilir kaç bin yıl doyururdu bizi bu vefalı gezegen?...

MAVİ BALİNA

 Masmavi enginliklerde küçük bir mavi balina yaşarmış. Sevimli hareketleri ile etrafındakileri neşelendirir, denizin dibi onun kahkahalarıyla şenlenirmiş.

Mavi Balina bir köpekbalığı yavrusu ile arkadaş olmak istemiş ama annesi dikkatli olması konusunda onu uyarmış. Köpekbalıklarına pek güven olmazmış çünkü. Bir gün Mavi Balina tanışmak için köpekbalıklarını ziyarete gitmiş. Annesi haklıymış pek de hoş karşılanmamış. Keskin dişlerini gösteren köpekbalıkları Mavi Balina'yı korkutmuş. Hemen hızlı hızlı yüzüp evine geri dönmüş, dönerken de çok sevdiği yüzüğünü düşürmüş. Eve gelince annesine olanları anlatmış. Annesi de "Burada bir sürü arkadaşın var, köpekbalıklarına ihtiyacın yok ki. Onlardan uzak durmalısın!" deyince annesini başıyla onaylamış.  Sonra da hem kendine hem annesine bir daha oraya gitmeyeceğine söz vermiş..

KISTIRMA

 İtinayla dizilmiş kareler yerlerini alırken safları sık tutmanın derdi içindeler. Ne kadar da ince düşünüyorlar. Kimse bir diğerinin yerini gasp etmiyor. Ama bu kadar düzen yeter diyen bir el, paketi açıyor. Her iki karenin arasına güllü lokum sıkıştırıyor. Petibörler sıkıştırılmış lokumla buluşunca ayrı bir güzel oluyor sanki.

Tavşan kanı demlenmiş çayın yanında muhabbetine doyulmayan bir dost, ve de lokum kıstırılmış petibörler olunca zaman daha mı güzel geçiyor ne?