29 Kasım 2020 Pazar

İHTİYAR ÖĞRETMEN

 Adam, 48 yıl önceki ilkokul öğretmenini parkta görünce, utanarak yanına yaklaşıp

- Hocam, beni tanıdınız mı?" dedi.

İhtiyar öğretmen,

- Hayır tanımadım.. diye cevap verdi. Adam,

- Hocam nasıl tanımazsınız!.. Ben ilkokul öğrenciniz Mustafa. Hocam sınıfımızda bir arkadaşın saati kaybolmuştu. Ben almıştım. Siz de, 

- Herkes kalksın ve ellerini tahtaya dayasın, arama yapacağım. demiştiniz..

Ben utanmış ve çok korkmuştum. Sizin ve arkadaşlarımın yüzüne nasıl bakacağım diye soğuk terler döküyordum... Sizden bir komut daha geldi.

- Şimdi herkes gözlerini kapatsın..

Ortalarda bir yerdeydim. Aranma sırası bana gelmişti. Saati cebimden sessizce almış, devamla, aynı sessizlik içinde son arkadaşa kadar aramayı sürdürmüştünüz. Sonra bizi yerimize oturtup bana ve hiç kimseye hiç bir şey söylemeden saati sahibine vermiştiniz.

Büyüdükçe içimde büyüttüm bu davranışınızı... Hocam ben şimdi 60 yaşındayım. Düşünüyorum da şu hayattaki en büyük dersi, o gün sizden almışım. Her aklıma gelişinde sarsıldım ve her aklıma gelişinde kendimi sizden kalan erdemin koruyucu gölgesinde hissettim.

“Utancı bilerek yaşamak korkunç... Daha da korkuncu, bilerek yaşatmak.” der Edip Cansever.

Hocam siz bana o utancı yaşatmadınız. Yaşasaydım unutur muydum, doğrusu bilmiyorum. Ama beni utandırmamanızı hiç unutmadım Hocam.

Şimdi hatırladınız mı beni?

İhtiyar öğretmen yan yana oturdukları bankta öğrencisine yaslanarak:

- O olayı ertesi gün unutmuştum ben. Şimdi sen anlatınca hatırladım.

Sizlere "Gözlerinizi kapatın" dediğimde ben de gözlerimi kapatmıştım. O yaştaki her çocuğun düşebileceği yanılgıya düşen öğrencime karşı içimde bir yargı oluşsun istememiştim.

O sen miydin?

Bilmiyordum, nasılsın?...


Sosyal medyada rastladığım bu hikaye gerçekten çok etkileyici. Keşke hepimiz başkalarının hatalarını affetmekte böyle olabilsek...

12 yorum:

  1. Çok etkileyici.
    Işte bende böyle olmak ve dahası böyle insanlarla karşılaşmak istiyorum.
    Hayatı güzel yapan şeyler bunlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İsteğiniz bu doğrultudaysa olursunuz zaten.
      Hayat böyle güzelleşiyor.:)

      Sil
  2. Keşke.Gerçekten çok etkileyici daha önce okumuştum ama okumaktan yine zevk duydum. Teşekkürler:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben teşekkür ederim tekrar okuduğunuz için.:)

      Sil
  3. Paul Elouard in Asil Adalet siirindeki dizeleri hatirlatti:
    "Insanlarda en guzel kanun
    .....
    Opucuklerden insan yapmalaridir"
    Bir insani insan yapabilmek sevgiyle oluyor.Burada anne baba kadar onemli kisiler ogretmenler.

    YanıtlaSil
  4. Güzel bir hikaye. Doğru davranış biçimi. Eğer o çocuk orada rezil edilseydi belki tamamen farklı bir durum çıkardı çocuğun yaşantısında.

    YanıtlaSil
  5. Çok etkileyici. Utancı yaşatmamak ne büyük bir erdem...

    YanıtlaSil