16 Mart 2017 Perşembe

ÇOCUK GÖZÜYLE BAKABİLMEK

Takvim yaprağının arkasında okuyup beğendiğim bir yazıyı paylaşmak istedim sizlerle. Buyurun, okuyalım:

Babası İspanya'nın en ağır siyasi cezalarının verildiği bir hapishanede mahkumdu küçük kızın.

Fırsat bulduğu her hafta sonu babasını ziyaret için annesiyle birlikte hapishaneye giderdi. Yine bir ziyarete giderken babası için çizdiği resmi yanında götürdü. Ancak hapishane kurallarına göre özgürlüğü çağrıştıran her türlü şeyin mahkumlara verilmesi yasaktı.

Bu sebeple kağıda çizdiği kuş resmini kabul etmemişler ve oracıkta yırtmışlardı... Çok üzülmüştü küçük kız... Babasına söyledi bunu. O da: "Üzülme kızım! Yine çizersin. Bu sefer çizdiklerine dikkat edersin, olur mu?" dedi.

Küçük kız diğer ziyaretinde babasına yeni bir resim çizip götürdü. Bu sefer kuş yerine bir ağaç ve üzerine siyah minik benekler çizmişti. Babası keyifle resme baktı ve sordu: "Hımm! Ne güzel bir ağaç bu! Üzerindeki benekler ne? Portakal mı?"

Küçük kız babasına eğilerek, sessizce: "Hşşşt! O benekler ağacın içinde saklanan kuşların gözleri!"

14 yorum:

  1. Nasılsa guzel bir hikaye... kısa ve bir o kadar içten..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bana da öyle geldi.Teşekkür ederim yorumunuz için.

      Sil
  2. Çocuk hep içimizde duruyor bence, biz biraz duymaz oluyoruz. Yoksa onların söylediği, hayal ettiği pek çok şey bizim uğrunda çabaladıklarımız..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İçimizdeki çocuğu susturduğumuzda başlıyor belki de sorunlar. Biraz dinlemek gerek onları. Dinlediğimizde pişman olmayacağız nasılsa... Yorumunuz için teşekkürler.

      Sil
  3. Yanıtlar
    1. Ben de okuduğumda bu tepkiyi vermiştim.:)

      Sil
  4. Çok ama çok güzel bir hikaye :')

    YanıtlaSil
  5. Oxuyarkən tüklərim tikan-tikan oldu. Harika bir hekayədi.Paylaşdığınız üçün çox təşəkkürlər.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Rica ederim, yorumunuz için teşekkürler

      Sil
  6. Aslında her nerede olursan ol Zincir vuramazsın çocukların ve yetişkinlerin hayallerine Gerçi yetişkinler,de son zamanlarda hayal kalmadı desem yalan olmaz ama artık hayalde giderse ne kalır bilinmez ama ... Güzel bir hikaye :))) Teşekkür ederim paylaşım için

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsan ne yaşarsa yaşasın hayal kurmaktan vazgeçmeyin derim.Çünkü çoğu zaman o ayakta tutar insanı.Yaşama sevincimiz olur.Hele bir de hayaller gerçek olursa daha ne istenir ki?..

      Sil
  7. Çocuk yaratıcılığı bu olsa gerek.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet onlar herşeyin en masumunu zihinlerinde ve gönüllerinde kurgulayan küçük senaristler...

      Sil