PENCERE

 Küçük tahta kulübenin ölgün ışığında buldum hayatın ta kendisini... Yaşanmışlıklara inat yaşayamadıklarımızı bekledim. Bekledim bülbülün ötüşünde gülün hüznünü görebilmeyi. Gördüğümdeyse dileklerin en güzelini dileyip ayrıldım penceremden..

YOLLAR

 Elimde gitarım 

Tellerinde ise yalnızlığım

Bir gölgenin peşinde can kırıklarım

Kahve telvesine yapışmış yorgunluklarım

Ve yine yollardayım

İçimde dinmeyen fırtınalarım

Yakılmamış ağıtlarım var

Bahçemdeyse hazanlarım, baharlarım

Gönül yüzümde ebemkuşağım

Ve yine yollardayım...

ERİK ÇİÇEĞİ

 Hava alabildiğince mavi.. Uçsuz bucaksız mavinin tadını çıkaran bir kaç deli güvercin. Yürekleri pır pır ederken nereye konacaklarını bilememenin telaşı içindeler. Tatlı bir telaş onlarınkisi..

Az ileride iki kelebek dans ederken tekrar tırtıla dönüşemeyeceklerinin farkındalar. Kozanın içinde sabırla beklemenin mükafatıdır kelebek olmak. Onlar da bunun güzelliğini dans ederek çıkarıyorlar..

KAYAN YILDIZLAR

 Gecenin bir yarısı. Takvimlerden şubat soğuğu. Üzerimizde ölüm uykusu. Toza toprağa karışmış hayaller... Sessizliğe bürünmüş saatler. O saatlerin içinde yüreklerden dökülen imdat çığlıkları. Gönülleri dağladı. Uzatılan her el, kurtarıcısını bulmuş gibi umutlu. Hava ise soğuk ve bulutlu..

DUMAN

 Bal köpüğü gözlerini dikmiş pencereden öylece bakıyordu. Başını ara ara sallayıp etrafı seyrediyordu. Gözlerinde biraz hüzün, biraz kırgınlık vardı.

Ne kaçıp kurtulacak cesareti ne de kalıp savaşacak gücü vardı. Öylece, kaderime razıyım dercesine bekliyordu pencere kenarında. Arada yan taraftaki sakız sardunyaların ebruli renklerine bakıyor. Nasıl bu kadar neşeli kalabildiklerine şaşıyordu..

GÜLNİHAL

 Kerpiçten evin işlemeli penceresinden göründü ay parçası yüzü... Yanaklarının pembeliği yansımıştı günün ilk ışıklarına. Su yeşili gözleriyle etrafı süzerken içeriden annesinin seslenmesiyle kendine geldi Gülnihal.

Hemen pencereyi kapattı. Tül perdeyi hafifçe örttü. İçeri girdi biraz mahcup bir edayla. Annesi akşama misafirlerin geleceğini, hazırlık için kahvaltıdan sonra kendisine yardım etmesi gerektiğini söyledi. Hiçbir şey söylemeden usulca başını sallayıp onayladı annesini. 

ÖYLESİNE

 Ah düşlerimin krallığı...

Yıldızlı bir gecede en parlak yıldızı bulmaca oyunu oynarken kayboldum ben. 

Zorlu yolları geçip derin vadilerin arasında yol aldım. 

Sarp kayalara tırmandım..

İYİ Kİ

 Demir almayı bekleyen bir sandalcı

Etrafta şafak hazırlığı

Ve perdeye yansıyan küçük bir kız çocuğunun çığlığı...

Bugün günlerden bilmem ne

Ayın kaçı diye sormuyorum bile

BİZİM İSMAİL

 Yine bu sabah kapıyı açtığımda başında Trabzonspor şapkası, sırtından ayırmak istemediği kırmızı çantası ve muzip gülümsemesiyle karşıladı beni İsmail.

KELİME OYUNU - 88

 [ Kelebek / Yıldız / Aptal / Yanıt / Hapis ]

Yıl bilmem kaç...Gündüzlerle geceler, aylarla yıllar birbirine karışmış. Ortalık toz duman... Havada tehlike kokusuna karışan barut kokusu. Gündüzler tehlikeli, geceler ise ürkütücü. Gecenin kendine has sesine kulak verdiğinde korkuları daha da artıyor insanın. Sığınacak yer, karnını doyuracak azık daha da ötesi umut yok buralarda.